آتش زاد؛گلرخ آزرمی

29/بهمن ماه/97

بسمه تعالی

من از کرانه ها نمی گذرم

در دل آتشی/دستی/

پیچک رقصانی،

منتظر است...

سرکار خانم مهندس آزرمی عزیز

پس از سلام و تحیت، دو،سه روزی است کتاب " آتش زاد" که زندگی شما را روایت می کند، با نگارش تحسین برانگیز سرکار خانم راضیه تجار، می خوانم و اکنون آن را به پایان بردم و از امین خواستم کاغذ به من بدهد تا بلافاصله پس از ختم آن احساسم را برایتان بنویسم و برایتان بفرستد و البته او نیز به شما علاقه و خاطره ها دارد برای اینجانب که سالهاست شما را می شناسم روحیه و استعداد و پشتکار و دلسوزی هایتان-واندکی چاشنی زنانه که آن را پنهان می کنید- در خور تقدیر و سپاس ویژه است، اما خواندن این کتاب با روی دیگری از زندگی و گذشته ی تان مرا آشنا کرد که در حین خواندن آن، احساس برمن بیشتر غالب بود و گاهی با آن گریسته ام و گاهی از صراحت بیان شما و مطالبی که شاید من در بیان آنها ضرورتی نمی دیدم ناراحت شده ام مثل این که اگرچه همه ی ما در جامعه ای عمومی زندگی می کنیم و شرایط و آثار مترتب بر عام بودن این جامعه را باید بپذیریم اما اگر زانوهایمان سفت باشد و ایمان به خود داشته باشیم به حرف دیگران و قضاوت های آنان کمتر توجه می کنیم و در این صورت است که در میان مدت و گاهی بلند مدت اجماع اجتماعی به سوی ما خواهدآمد و دیگران پی به حرف های اشتباه خود –چه بسا قضاوت های نادرست-خواهندبرد و بعضی موارد خصوصی دیگر، اما گلرخ آزرمی،گلرخ آزرمی است و منحصر به خود و در این بخش هم قطعاً پیچیدگی ها و ظرایفی دیده که از دید من خارج است، به دوستی باسرکار عالی به خود می بالم و نیازی به تشویق امثال من ندارید و اشباع هم شده اید؛اما در خصوص ملیکای عزیز با خواندن این کتاب بیشتر متوجه دعای خیر پدر شهید و حضورش شده ام و خوشحالم که از زندگی خویش راضی است و خوشبخت من اما، آنچه در توانم هست در برابر استعداد و نبوغ ذاتی تان- و گاهی اکتسابی- سر تعظیم فرود بیاورم و کرنش کنم واز خدای جل و علاء با همه ی وجود بخواهم سعادت، سلامت و عاقبت به خیری را بیش از گذشته نصیب شما کند و در خصوص آنچه که نتیجه ی تلاشهایتان شده و از دیگران دلخور هستید و...انشااله خود ذات اقدس اله در جایگاه قضاوت عالی وداوری است و آنچه رضای خودش و مصلحت همه ی ما بندگان است جاری خواهدکرد، این را یقین بدانید که من با همه ی وجودم بدان ایمان و تجربه کرده ام، سلام به خاله ها،خواهر گرامی و ملیکای عزیز برسانید وهر آنچه در توان دارید برای تقریب دلهای خانواده خادمی نیز صورت دهید.

ایام همیشه به کام، ان شااله